Jakie jest pochodzenie kota brytyjskiego - historia?

Jakie jest pochodzenie kota brytyjskiego – historia?

Kot domowy o pyzatym pyszczku został wprowadzony do Wielkiej Brytanii przez rzymskich legionistów. W okresie rzymskim koty te zostały udomowione i były wykorzystywane do łapania szczurów i gryzoni w domach. Według niektórych historyków kot brytyjski wywodzi się od kota perskiego. Mówi się, że stworzył go miłośnik kotów Harrison Weir. Pokaz tych kotów odbył się w Crystal Palace w 1871 roku.

Rzymscy legioniści przywieźli koty domowe do Wielkiej Brytanii

To, czy Rzymianie sprowadzili koty domowe, czy nie, jest kwestią dyskusyjną. Jedna z teorii sugeruje, że Rzymianie przywieźli do Brytanii koty domowe w postaci dzikich kotów. Prawdopodobnie żbiki zostały przywiezione jako zwierzęta egzotyczne, a wiele z nich przetrwało w menażeriach. Jeśli jednak żbiki zostały przywiezione do Brytanii, Rzymianie mogli je zabijać na oczach tłumu, a mięso sprzedawać. Rzymianie przywieźli też psy, prawdopodobnie jako zwierzęta domowe, ale koty domowe mogły trafić do Brytanii dzięki handlowi.

Wprowadzenie kota do Brytanii ma wiele historycznych i mitycznych korzeni. Najwcześniejsze znane udomowione koty występowały w Egipcie, gdzie uważa się, że zostały udomowione już w 3700 roku p.n.e. Inne źródła sugerują, że koty mogły przybyć do Wielkiej Brytanii za pośrednictwem handlarzy i podróżników. Oprócz tego, że koty domowe zostały przetransportowane do Brytanii przez Rzymian, do południowej Europy sprowadzili je także handlarze feniccy, etruscy i greccy.

Starożytni Egipcjanie uważali koty za święte. Później Rzymianie kojarzyli je ze złem i okrutnie karali. W rzeczywistości Rzymianie nawet zabijali koty, które nie były czczone. Uważali jednak kota za Boga Wolności, co pozwalało im trzymać koty domowe w rzymskich świątyniach. Rzymianie sprowadzili koty domowe do Brytanii około 2000 roku przed naszą erą. Starożytne rzymskie kroniki wspominają o kotach z ostrymi pazurami i żółtymi oczami.

Koty były powszechnym zwierzęciem domowym w starożytnym świecie. Początkowo trzymano je jako zwierzęta domowe, a także hodowano dla rozrywki przed Koloseum. Jednak po tym, jak Rzymianie podbili Brytanię, wyhodowali wilki i sprowadzili lurchery i wilczarze. Rasa ta stała się w końcu jednym z najpopularniejszych zwierząt domowych w Wielkiej Brytanii. Rzymianie nosili nawet koty jako ozdoby, w tym pierścienie z metali szlachetnych.

Persy są bezpośrednim potomkiem

Historia kota perskiego rozpoczyna się w Wielkiej Brytanii w pierwszej połowie XIX wieku, kiedy to rasa ta powstała z krzyżówki tureckiego kota angorskiego z pospolitym europejskim kotem krótkowłosym. Kot ten został po raz pierwszy wystawiony w Crystal Palace w 1871 roku i szybko zyskał popularność, zwłaszcza wśród królowych Wiktorii. Dziś istnieje ponad 200 odmian kotów perskich.

Początki kota perskiego nie są do końca znane, ale uważa się, że pochodzi on od kotów brytyjskich z XVII wieku. Według brytyjskiej historii Edward Lloyd odmówił przyjęcia kota perskiego, ponieważ kosztował więcej niż suma, którą zapłacił za zwierzę. Pierwszym kotem perskim był kocur o imieniu Krishna, a rasa ta szybko zyskała popularność, mimo wysokich kosztów. Dziś kocięta perskie sprzedawane są za 5-10 gwinei.

Rasa perska jest jedną z najstarszych ras kotów. Jej dziedzictwo sięga kota tureckiego Angora, który wywodzi się z Turkiestanu i Azji Środkowej. Choć kot perski jest obecnie jedną z najstarszych znanych ras, uważa się, że brał udział w tworzeniu zarówno brytyjskiego kota krótkowłosego, jak i świętego kota birmańskiego. Rasa perska ma okrągłą głowę, małe uszy, duże okrągłe oczy i krótką, grubą szyję. Jego ciało jest muskularne i ma krótkie, mocne nogi.

Biały kot perski, Miss Whitey, został wylicytowany za PS20 przez Lady Alexander na aukcji Ballochmyle. Kot ten został pierwotnie kupiony za PS2. Uważa się, że zdobyła srebrny medal i srebrny serwis do herbaty angielskiej za to, że była najlepszym kotem długowłosym na wystawie. Inne znane właścicielki to Księżna Bedford, Lady Dunferin i Księżna Aberdeen.

Mają pyzate policzki

Wygląd kota brytyjskiego charakteryzuje się pyzatą buzią, szeroką głową i pełnymi policzkami. Jego uszy nie są szczególnie długie, ale są dość szerokie i ma mały, okrągły nos. Jego spojrzenie można opisać jako zapominalskie, a powszechne u kotów brytyjskich jest niewątpliwe uśmiechanie się. Ich twarz ma też tendencję do bycia nieco skośną, co oznacza, że przez cały czas są albo szczęśliwe, albo smutne.

Chociaż żbik europejski nie jest szczególnie okrągły, jego wygląd jest podobny do wyglądu kotów domowych z czasów rzymskich. Koty brytyjskie są też znane jako koty wiewiórki ze względu na swoje okrągłe twarze. Ich okrągłe twarze są wynikiem długiego i gęstego futra ich przodków, a ich twarze są wyraźnie okrągłe. Oczy tych kotów są duże i okrągłe, podczas gdy ich łapy i ogon są krótkie i grube.

Czytaj również:   Jakie są różnice między kotem brytyjskim a rosyjskim?

Te urocze koty o pyzatych policzkach mogą być urocze, ale jeśli mają opuchniętą twarz, mogą cierpieć na jakiś problem medyczny. Ważne jest, by wiedzieć, co oznaczają pyzate policzki, ponieważ niewykastrowany kocur będzie żył prawdopodobnie tylko około dwóch lat. Aby temu zapobiec, ważne jest, by kastrować kocury i usuwać bezpańskie koty. Kotka rodzi miot trzy razy w roku, liczący od czterech do sześciu kociąt.

Rasa Chartreux kotów brytyjskich jest naturalnie urodzonym pretendentem. Rasa ta jest mniejszą, mniej pyzatą wersją brytyjskiego kota krótkowłosego. Obydwie mają wełniste futro i są bardziej skłonne do zajmowania kolan właściciela. Królowa rasy Chartreux jest niewielka w porównaniu z psami, ale nie jest tak aktywna jak brytyjski krótkowłosy.

Są inteligentne

Choć koty brytyjskie krótkowłose są niezwykle inteligentne, mogą też wymagać specjalnej opieki. Jako kochające zwierzęta domowe możesz chcieć zapewnić im aktywność umysłową i fizyczną. Oto kilka wskazówek, jak ćwiczyć swojego brytyjskiego kota krótkowłosego. Poniżej wymieniono tylko kilka sposobów na utrzymanie ich w aktywności umysłowej. Zaczynajmy! Inteligencja kota brytyjskiego może być zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Ale jest też atutem. Oto kilka sposobów, by uczynić ich życie przyjemniejszym!

Mózg kota jest niezwykle podobny do naszego. Jego kora mózgowa składa się z 300 milionów komórek nerwowych, podczas gdy u ludzi jest ich tylko 160. Kora mózgowa jest podobna do naszej, ale mózgi kotów są zaprojektowane do innych celów. Kora mózgowa jest miejscem, w którym mózg zajmuje się podejmowaniem racjonalnych decyzji i rozwiązywaniem złożonych problemów. Jednak koty mają ponad dwa razy więcej neuronów niż psy i nie da się ich wytrenować.

Inną cechą charakterystyczną kotów brytyjskich jest ich szeroka i zróżnicowana pula genów. Duża pula genów jest ważna dla zdrowego kota, ponieważ mniejsze pule genów mają tendencję do powiększania pewnych wad. Uszkodzone geny mogą się podwoić w kolejnych pokoleniach, powodując śmiertelne lub bardzo upośledzające choroby. Możliwe są nawet odmiany kosmetyczne. Wybierając zwierzaka, powinieneś jednak wziąć pod uwagę rozmiar krwi kota brytyjskiego. The Happy Cat Handbook to cenny przewodnik zarówno dla twoich kocich, jak i ludzkich towarzyszy.

Chociaż koty brytyjskie krótkowłose mogą być uważane za mniej inteligentne niż wiele ras psów, w rzeczywistości są całkiem bystre. W rzeczywistości potrafią nauczyć się przydatnych i zabawnych umiejętności. Niektórzy właściciele nawet szkolą swoje koty do robienia sztuczek. Pamiętaj tylko, żeby nigdy nie karać ich za złe zachowanie – one tylko próbują cię zadowolić! Twój kot brytyjski jest taki sam jak ty – nie jest robotem, więc trzeba go traktować z szacunkiem.

Tolerują zostawianie ich samych

Jeśli masz kota brytyjskiego, ucieszy cię wiadomość, że toleruje on pozostawanie samemu. Brytyjczyk krótkowłosy jest przyjaznym kotem, który lubi przebywać w pobliżu ludzi i innych zwierząt. Ten typ kota jest też zazwyczaj spokojny i powściągliwy. Jest to doskonały wybór dla rodzin z dziećmi i innymi zwierzętami domowymi, są też doskonałymi towarzyszami dla zwierząt. Koty brytyjskie są czułe i często tworzą silne więzi ze swoimi właścicielami.

W przeciwieństwie do większości kotów domowych, brytyjskie krótkowłose mogą tolerować pozostawanie same przez 10 do 15 godzin lub dłużej bez poczucia samotności czy przygnębienia. Wolą bawić się zabawkami i innymi zwierzętami, ale dobrze sobie radzą, kiedy zostawia się je same na dłuższy czas. Jeśli jednak zostawisz kota samego na zbyt długo, może on zacząć wykazywać oznaki samotności i depresji. Może to skłonić cię do zastanowienia się, czy twój kot nie ma depresji lub czy nie cierpi na lęk separacyjny.

Jeśli masz brytyjskiego kota krótkowłosego, powinieneś być świadomy ich towarzyskiej natury. Jak wszystkie koty, wolą one żyć w grupach. Dzieje się tak dlatego, że koty są zwierzętami społecznymi i są najszczęśliwsze, kiedy czują się bezpiecznie i razem. Koty brytyjskie nie radzą sobie dobrze w pojedynkę, ponieważ są zbyt towarzyskie, ale tolerują pozostawanie w samotności przez krótki czas. Jeśli zostawisz swojego kota brytyjskiego samego na zbyt długo, może to doprowadzić do depresji lub samotności.

Kot brytyjski krótkowłosy jest rasą niewymagającą, o spokojnej osobowości i dużej tolerancji na pozostawanie samemu. Kot brytyjski krótkowłosy nie jest bardzo wymagający, ale jest przyjazny i czuły. Nie jest kotem na kolanach, ale woli siedzieć u twoich stóp lub na twoich kolanach. Nie tolerują, kiedy się je podnosi lub nosi, ale tolerują głaskanie po głowie i pieszczoty.Podobne Wpisy:

Kot domowy o pyzatym pyszczku został wprowadzony do Wielkiej Brytanii przez rzymskich legionistów. W okresie rzymskim koty te zostały udomowione i były wykorzystywane do łapania szczurów i gryzoni w domach. Według niektórych historyków kot brytyjski wywodzi się od kota perskiego. Mówi się, że stworzył go miłośnik kotów Harrison Weir. Pokaz tych kotów odbył się w…

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *